tag:blogger.com,1999:blog-344725832011-04-22T01:19:29.737+03:00Naturehttp://www.blogger.com/profile/04935045311483784797noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-34472583.post-15122261245785908152008-02-27T15:10:00.004+02:002008-12-09T00:49:56.100+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Y1AdKSXTEGE/R8VhklN5D5I/AAAAAAAAAls/CrB8J_4trEc/s1600-h/PC260244.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Y1AdKSXTEGE/R8VhklN5D5I/AAAAAAAAAls/CrB8J_4trEc/s400/PC260244.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171647028198444946" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:arial;">Μια φορά ήταν ο ουρανός</span><br /><span style="font-family:arial;">Κι έναν καιρό η θάλασσα</span><br /><span style="font-family:arial;">Μια φορά ήταν</span><br /><span style="font-family:arial;">Ο ουρανός</span><br /><span style="font-family:arial;">Κι έναν καιρό η θάλασσα.</span><br /><span style="font-family:arial;">Ήταν η θάλασσα και ο ουρανός.</span><br /><span style="font-family:arial;">Μια φορά κι έναν καιρό.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;font-family:arial;" ><span style="font-weight: bold;">Μια φορά και έναν καιρό ο ουρανός τύλιξε τη θάλασσα και εκείνη γαλήνεψε και έγινε ο μεγαλύτερος καθρέφτης του κόσμου.</span></span><br /><br /><span style="font-family:arial;">Πάνω της αυτός ανέπνεε αλμύρα.</span><br /><span style="font-family:arial;">Κάτω του αυτή έπαιρνε από το χρώμα του.</span><br /><br /><span style="font-style: italic;font-family:arial;" ><span style="font-weight: bold;">Κάθε ξημέρωμα θα στάζω πάνω σου μισοδαγκωμένες αλμυρές σταγόνες που χωράνε μέσα τους όλη την άβυσσο του βυθού σου και όλο το χάος του ουρανού μου.</span></span><br /><br /><span style="font-family:arial;">Μια φορά ερωτεύτηκαν κι έναν καιρό, κοντά στο δείλι θα ήταν θαρρώ, ο ουρανός άφησε από τα σπλάχνα του έναν μεγάλο πορτοκαλί δίσκο.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-family:arial;" > Έμοιαζε με ψυχή που το έσκασε από την μοναξιά του πιο σμαραγδένιου μου γαλαξία και έτρεξε να χωθεί στην καρδιά σου που έμοιαζε με εκείνη την ανατολή που μπροστά μου ξημέρωνε και πίσω μου νύχτωνε. Ας είναι πορτοκαλί η νύχτα μου απόψε. </span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:arial;" > </span><br /><span style="font-family:arial;">Γλίστρησε αυτός στο αλμυρό υπογάστριο της θάλασσας και το άλλο πρωί εκείνη του χάρισε έναν άλλο δίσκο που έμοιαζε πολύ στα χρώματα με τον δικό του. Τον φόρεσε τότε, κορώνα από χρυσαφί στο κεφάλι του, ο ουρανός και αποφάσισε πως ήρθε ο καιρός που μια φορά αυτός και εκείνη θα το κάνανε για πάντα αυτό.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-family:arial;" >Μια φορά και έναν καιρό. </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">Έρωτας ήταν. Είχε ήχους. Χρώματα είχε. Σχήματα πολλά. Μυρωδιές πρωτόγνωρες και μικρές κραυγές που θύμιζαν κραυγές γλάρων.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-family:arial;" >Ήχους αθόρυβων εκρήξεων. Χρώματα ουράνια τόξα που μαζεύω από κάθε άκρη μου και πλέκω κασκόλ να το μπερδέψεις στο λαιμό σου. Σχήματα αλλόκοτα, σκαλισμένα στο σχήμα σου που κάθε μέρα βουλιάζω πιο πολύ μέσα του. Μυρωδιές που τις παίρνει ο άνεμος και χώνονται μέσα στα ρουθούνια μου καθώς η νύχτα μου έρχεται και η αφηρημένη σελήνη περπατάει χαμογελαστή στις γειτονιές μου και σέρνει πίσω της το πιο λευκό μου μυστικό. Κραυγές που θύμιζαν κραυγές δικές σου την ώρα που απλωνόμουν πάνω σου και σ έβαφα στις αποχρώσεις μου. </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">Κάθε δείλι έσταζε μέσα της κομμάτι από την ψυχή του κάθε χάραμα φύσαγε αυτή πνοή από τον μέσα της βυθό. Και όλο γεννιόντουσαν αστέρια πάνω του και αστερίες μέσα της. Και όλο πύκνωναν σαν αποσιωπητικά τα σύννεφα και οι μαύρες συστάδες από τα φύκια.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-family:arial;" >Ηλιόλουστα ραγισμένα αστέρια που πέφτουν αθόρυβα πάνω σου και βουτάνε στα μαύρα σου νερά ψάχνοντας για τα χρωματιστά κομμάτια σου που δίνουν άλλη όψη στα ηλιοβασιλέματα και στις ανατολές μου. </span><br /><br /><span style="font-family:arial;">Και όλο γεννιόντουσαν θαύματα πάνω του μια φορά και μέσα της έναν καιρό.</span><br /><span style="font-family:arial;">Κι έτσι και γω αποφάσισα λίγο πριν σε γνωρίσω, γατί πάντα ήξερα πως θα έρθεις να με βρεις,να σε αγαπήσω όπως ο ουρανός την θάλασσα.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;font-family:arial;" >Όπως η θάλασσα τα κρυφά της ναυάγια.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34472583-1512226124578590815?l=purpleinouit.blogspot.com' alt='' /></div>Naturehttp://www.blogger.com/profile/04935045311483784797noreply@blogger.com6